یه وسترن تمام عیار کلاسیک و از معروف ترین فیلم های کابویی که همیشه در فهرست IMDb تو پنجاه تای اوله. خیلی بهم چسبید. شاید گام های خرامان خرامان با غروری همراه با آرامش و نگاه های نافذ و خونسردی معنادار کابوی ها، تقابل و دوئل نهایی هنری فاندا و چارلز برانسون در مسلکی مقدس در پایان فیلم، موسیقی متن و تیتراژ شاهکار و به یادموندنی انیو موریکونه و همکاری برتولوجی با لئونه در فیلمنامه بوده که "روزی، روزگاری در غرب" رو شایسته اون میکنه که در سال 2009 از طرف کتابخونه کنگره آمریکا به عنوان اثر برجسته از لحاظ تاریخی (به تصویر کشیدن تاریخ راه آهن غرب امریکا و قطارهای دیزلی و ریل های چوبی همزمان با جنگ های داخلی)، فرهنگی (خرده فرهنگ های عامه غرب آمریکا) و زیبایی شناسی (تصویربرداری حرفه ای، نماهای حساب شده و...) انتخاب بشه.
نیمرو: به خاطر یک مشت دلار، دلیجان، خوب؛ بد؛ زشت...
0 نظرات:
ارسال يک نظر
از پيامتون خيلي خیلی ممنون.